Op mijn 19e droomde ik er al van.

Toch wachtte ik nog meer dan 20 jaar op mezelf…

Op mijn 19e stopte ik met mijn studie als Mode-ontwerpster omdat het niet was wat ik er van verwachtte.
Een nieuwe opleiding zag ik toen niet zitten.
Sterker nog, ik had geen idee wat ik dan wel wilde.
Ik besloot te gaan werken.

Mijn laatste baan hield ik 15 jaar vol. Puur omdat het goed te combineren was met mijn gezin. Dat ik mezelf hierdoor klein hield wist ik wel maar nam ik er voor lief bij, nog steeds wist ik niet precies wat ik echt wilde. Ik dacht dat ik een diploma nodig had om hoger op te komen. Ik dacht dat daar de sleutel lag voor mijn geluk. Ik keek steeds naar iedereen om me heen die ‘gewoon’ zichzelf konden zijn en een baan hadden waar ze energie van kregen. Terwijl ik bleef hangen. Duidelijk was wel dat mijn gezin op nummer 1 stond, vandaar mijn onbewuste keuze. Ik wilde onafhankelijk zijn in mijn werk, net zoals ik dat privé wel lukte.  Maar in plaats daarvan bleef ik zitten. En dat terwijl ik, misschien nog wel het meest in mijn gedachten, vond van niet. Ik had geen zin meer om mezelf steeds aan te passen aan anderen, te luisteren naar iedereen die het zo goed kon uitleggen en ik zelf geen woorden kon vinden voor mijn dromen.

Rond mijn 40e besliste ik dat ik geen goed voorbeeld was voor mijn 3 kinderen. “Ga later iets doen wat je heel graag wilt, iets wat je met veel plezier doet.” Hypocriet, zo voelde ik mezelf. Ik wist zelf nog steeds niet eens wat ik wilde.

In datzelfde jaar overleed mijn moeder na een lang ziekbed. Zij die nog zoveel plannen had en zo hard had gevochten voor haar leven, verloor de strijd. En daar stond ik, met al mijn kansen, maar ik was potverdorie de enige die mezelf tegen hield.

Verdrietig, boos en teleurgesteld was ik in mezelf. Mijn leven ging als een razende verder en ik? Ik bleef stilstaan. Ik leefde met de handrem erop. Nog nooit was ik echt trots geweest op mezelf. Dat moest veranderen. Dat was ik mezelf, mijn gezin en mijn moeder verschuldigd.

Ik had schoon genoeg van mijn eigen gedrag en heb met een klap op tafel de regie terug gepakt. Net alsof ik mezelf toen toestemming gegeven heb. En nee, het was geen toverstafje waarmee ik ronddraaide in de lucht en een spreuk uitsprak. Ik zag in dat ik het niet langer alleen kon doen. Ik had altijd alles zelf gedaan en zoveel verantwoording genomen dat ik inzag dat ik het niet langer alleen wilde doen. Ik had andere mensen nodig die me lieten zien hoe ik de verandering voor mezelf kon maken.
Vanaf toen veranderde alles.

Noem het toeval, maar direct kwam iemand tegen die mij kon helpen. Ik liet me coachen door iemand met wie ik een geweldige klik had. Dat gevoel was onbetaalbaar. Ik voelde me begrepen doordat ik herkenning vond in haar verhaal.

NU…

Als ik terugkijk zie ik dat ik in een paar jaar een enorme transformatie doorgemaakt heb.
Als mens, als moeder, als partner, als ondernemer, als coach. Dat had ik nooit voor mogelijk gehouden.
En nu help ik andere vrouwen om zich vrij, fantastisch en thuis te voelen.

Ik ben trots. Trots op wie ik ben en op wat ik doe.
Gaat het altijd perfect, nee.
Ik maak onwijs veel fouten ;D
Maar ik durf tenminste.
Het leven is onwijs leuk en ik leer elke dag bij.
Ik durf mezelf te zijn en te laten zien.
Ik zeg wat ik bedoel en steek mijn mening niet meer onder stoelen of banken.
Ik ben krachtiger dan ooit. De kracht die altijd al in mij zat durf ik nu te laten zien.

Ik bruis van de energie en dat voelt absoluut geweldig.

 

 

Al 28 jaar met Edwin en samen hebben wij 3 jongens.

Humor en zelfspot.
Levenslustig en vrolijk.
Het is alles of niets bij mij. 😉
Een echte vurige steenbok.
Altijd op zoek naar mogelijkheden en verbetering.
En enorm zelfstandig en vrij

O ja, ik doe het liefst ALLES zelf. Hulp vragen is een ‘dingetje’, al word ik daar steeds beter in. Inmiddels weet ik dat ik het niet allemaal zelf kan of hoef te doen. Sterker nog, progressie gaat voor perfectie en dan kan je maar beter een beetje hulp aanvaarden.

Ik ben ontzettend aardig, maar ik hou niet van getrut en ouwehoeren over een ander. Vroeger was ik introvert en verlegen, nu introvert en spontaan. 😀

Als het goed voelt kan ik ergens meteen voor gaan en beslis ik binnen een minuut.  Maar als mijn gevoel nee zegt, dan twijfel ik geen moment. Ik prik snel door ‘nep’ heen, ik krijg jeuk van mensen die niet oprecht zijn en iets anders zeggen dan dat ze bedoelen.

 

Mijn visie

Als je je hart als leidraad volgt, wordt je leven veel leuker, zachter en makkelijker.
Luister naar je eigen gevoel en spreek dat vooral ook uit.
Breng je gedachten onder woorden en laat ze niet in je hoofd spoken.
Vertrouw op je gevoel, heb geduld en volharding in wat je wilt bereiken.
Omring je met de juiste mensen en je zult zien dat je leven snel in positieve zin verandert.

 

 

Als je me ècht zou kennen dan weet je dat…

Ik een groot hart heb.
Heel vrolijk en optimistisch ben en het heerlijk vind om te dansen.
Ik ga het liefst naar Italië op vakantie.
Aan betweters en azijnzuipers heb ik een hekel.
En ik vind dat elke dag een perfecte dag is om je prachtig te kleden.

Zin om samen te werken?

Vul je gegevens in om verder af te spreken.
Lijkt me trouwens onwijs gaaf om jou te leren kennen. 

Volg mij al op Facebook?

Of op Social Media?